Öfke

Hafif hafif ürperdiğimiz, içimizden bir şeyin yukarı doğru tırmandığı, derin nefes almanın zorlaştığı, kanın beynimize hücum ettiği, kulaklarımızın uğuldadığı ve artık karşımızdakini duyamaz göremez olduğumuz anlar… Yumuşak mizaçlı olalım olmayalım hepimizin bir limiti var ki, ters giden işler, peşi sıra gelen hayalkırıklıkları, kronik yorgunluk, kendi hayalkırıklıklarımız ve stresin karşısında biz olmaktan çıkmanın eşiğine geliveriyoruz bir anda. Üstelik, bardağı taşıran o son damlanın; inanılmaz bir adaletsizlik, korkunç bir olay, af edilemez bir hata olması da gerekmiyor.

Devamı